06-27445313 mail@merelvandorp.nl

Soms schrik ik van mijn mailbox. Dan zit er weer zo’n moeilijk bericht in, waarover ik moet nadenken. Waarop de mailer een antwoord verwacht.

Weet je wat erg is? De meeste zitten er nog steeds in. De oudste is van 2011.

Eén luidt: “De broer van m’n ex heeft mijn zoon bij zijn strot gepakt en op bed gekwakt, omdat hij brutaal was. De gezinsvoogd doet het af als ‘hardhandig’ en mijn zoon wil geen aangifte doen. Maar dit is vaker voorgekomen!”

Een ander vertelt: “Ik ben eigenaresse van een kinderopvanginstelling en een leidster gaat zeer onpedagogisch met de kinderen om als ze even alleen is. Ik heb dat gefilmd, maar volgens de rechter mag ik haar niet ontslaan.” Dit zijn alleen nog de mails; via Twitter komt er ook het een en ander voorbij.

Wat moet ik hiermee? Ik ben geen hulpverlener en geen rechter.

Er zijn duizenden van dit soort situaties, waarover je pas kunt oordelen na zeer grondig onderzoek. En dan nog is de werkelijkheid waarschijnlijk zo complex, dat er niet één oordeel te vellen is.

Achter één e-mail ging ik wel aan. Een moeder vermoedde dat haar uit huis geplaatste zoontje door een hulpverlener misbruikt werd. Een jochie dat  vroeger al door de eigen vader was misbruikt. Haar verhaal gebruikte ik voor een artikel over hoe moeilijk het is om vanuit een underdogpositie serieus genomen te worden met je kritiek op professionals. Het doel van dit artikel was niet dé waarheid vinden, maar ik wilde de ogen van hulpverleners openen voor een mógelijke waarheid.

Laatst belde zo’n mailer mij ook nog op.

Bijstandsvader, jarenlange vechtscheiding, Raad voor de Kinderbescherming, beperkt contact met z’n drie kinderen, je kent het wel. Ik stuurde hem met een kluitje in het riet. Zo voelde het althans. Nee, ik kon geen artikel aan zijn specifieke situatie wijden, zei ik, want die komt – oordeelde ik even  snel – wel vaker voor.

Is het goed dat ik me niet voor elk persoonlijk karretje laat spannen? Of is het laks dat ik niet elke kwestie tot op de bodem uitpluis? En egoïstisch dat ik me beroep op het feit dat ik het al zo druk heb?

Kan ik hierover misschien iemand mailen?